ای کاش میتوانستم خون رگان خود را قطره قطره بگریم من. تا باورم کنند

ای کاش می توانستم

هر روز خسته تر و خسته تر

هر روز و هر لحضه

اما به زودی خود را می آفرینم راست بدان گونه که آسمان بر من نماز برد..

خیلی خوشحالم که دارم اینجا و با وضع موجود زندگی می کنم،از هیچ چیز شاکی نیستم و همه مهربون و دوست داشتنی هستم.

روز به روز انگیزه هام بیشتر و بیشتر می شه، نمیدونم چطوری جلوشو بگیرم می ترسم از تو دماغم بزنه بیرون و همه جام دماغی بشه(الان تنها نگرانیم اینه).

 راحت باش  داد بزن  بگو من یا تو ؟                                                              

سبکت میکنه ولی از یه طرفم سنگین

منو یادت میاد ؟

با هم بودیم،با هم نبودیم،کاشکی بودی ولی

یه کم بهتر شدم ولی به همون اندازه خ را ب  !!!!

راستشو بخوای یه مدته دنبالت نگشتم (بد فرم جاده خاکی میزنم)

هستی ؟ الو ؟ صدا میاد؟

فکر میکنی چقدر وقت داریم ؟ کلی هم دیر شده خبر نداری!!

بیا که آزادیم به یغما رفته

                              ......but trust me in this time

همین.......نه همین نه، کلی چیزای دیگه

دوست داشتم بیشتر در موردش بنویسم ولی ترجیح میدم که دوست داشتن نوشتنمو ترجیح بدم به نوشتن اون...