بر موهایم دست می کشم...همشون رسماْ اعلام کردن میریزن کچل میشم..تو چی میگی؟

نفس عمیقی می کشم...بسکه دود رفته توش نای دم و باز دم نداره البته زیاد مهم نیست

باور میکنی دارم خودمو می فروشم! ! خیلی مفت.. خیلی..  راستی تو چطور؟

از این به بعد می خوام بعد از کار دنبالت بگردم..شاید پیدات کنم..ولی اگه منو دیدی فرار کن چون اگه پیدات کنم اونوقت دیگه هیچ کاری ندارم ولی..

الان باید برم چون کلی کار سرم ریخته و شاید تا صبح طول بکشه ...می خوام بخوابم من باید بخوابم.... چرا باید؟ چیزی شده ؟ خسته ای ؟                 شب بخیر

این نامه ای رو که دارم می نویسم میدم به پستچی واست بیاره... کلی پول جمع کردم تا تونستم تمبر بخرم..اوه راستی من که تمبر نخریدم..از کجا باید بخرم؟ یکی به من میگه تمبر چیه ؟

                                                                                امضاء     هیچکس که من

اینک از گند گاوی چاله ی دهانم می گویم:

رهایش کن...

چون ما رهایش کن...

دست نوشته های خط خورده ام را می گذارم تا شاید به صدا در آید از برای خودم...خودم...خودم...خودم

آهنگی می سرایم که نوازشش  گوش ها را به انزوا کشد از برای خودم...خودم....خودم...خودم

هی ! دیر شد... چه زود نیامدی

................ 

من خود را می جویم...

من از برای خود خدایی دیگر گونه آفریدم...

من بودم و شدم راست بدان گونه که آسمان بر او نماز برد...

 شب نیست    ماه نیست

نه روز و نه آفتاب

ما بیرون زمان ایستاده ایم با دشنه ی تلخی در گرده هایمان

هیچکس با هیچکس سخن نمی گوید

که خاموشی به هزار زبان در سخن است

 .....................

در مرده گان خویش نظر میبندیم با طرح خنده ای

و نوبت خویش را انتظار می کشیم بی هیچ خنده ای....                     "ا.ش"

رنگهایم لغاتی بود پر حجم و کم معنا   قلم موی من زبانم بود که سنگ وار به حرکت می آید

اما...اما نتوانستم ژرفای رنگهایت را تصویر کنم                                                                                                                    راستی چه رنگی بودی؟                      رنگش دیگه از اسرار

من اما دیروز به رنگ فروش دندان گرد بازار یک روز از خاطراتم را مفت فروختم تا رنگی نو پدیدار کنم در فراخ حضور خالی قلم موی بی موی من..

بادهای آندولوسی در گوشم درد را زمزمه میکنه.......شاید دیگه منتظرت نمونم

چه می خواهند؟    چه می گویند؟

نوشته هاتو بردار....بخونشون.....ازشون لذت ببر و همشونو پاره کن بریز رو سرت و واسه خودت جشن بگیر که بهترین کارو باهاشون کردی

وقتی بیکار میشی بشین یه گوشه ضخامت تنهایی هاتو اندازه بگیر یادداشتشون کن و.....

آه دیوار سپید زیتون زاران سویل.....آه ایگناسیوی بی دفاع....

نمی خواهم بشنوم

درختان زیتون از فریاد سنگین است و پرندگان دیگر از خود اختیار ندارند  اینجا رو در روی من

باز هم نمی خواهم بشنوم.....

میروم و بر درهای کهنه ی آندولوس می کوبم و با خود اینگونه آواز می خوانم  : 

دریغا..

دریغا که شد و باز نیامد  

دریغا   که بر باد شد........